Anasayfa | Şiirler| Can Yücel Aşk Çocuğu

Pencerelerin kenarından
Sarkmış tül perdeleri
Pembe Evin
Uçup uçup yüz sürüyorlar
Karşı tepedeki manastırın selvilerine

Rüzgârla eğilip doğruldukça
Sardunyalar, biberiyeler,
Hiç korkma
Karada ölüm yok oğlum sana bugün

Leylekler daldı birden göğün acentasına
Gidip-gelme almak üzere Güneye hicret
Sen de gel diyorlar kanatlarıyla,
El sallıyorum ben de yattığım yerden
Leyleklere Leylim-Leylim
Diye diye

Güneşle karışık bir esinti geçiyor şakağımdan
Uzatıyorum elimi denizden yeni çıkmış senin serinliğine,
Göğsümün, karnımın, kasıklarımın, bacaklarımın
Tüyleri kamaşıyor sevinçten

Uyanıyoruz sonra
Dizine yatırıp beni çingene benlerimi sıkıyorsun
Gümüşlü zurnası dikiliyor havaya çeribaşının
Işıklar bir bahriye çiftetellisi çalıyor yüzümde

Hay allah
Yine tutuldum galiba
Derken bir aşk çocuğu doğuyor
Çırpınan denizin karnından
Bu şiir

Ağlarken gülüyor
Ve ağlıyor gülerek
Tuzlu damlalarıyla güneşin,
Sözcükler yanıp yanıp sönerken
Körpecik teninde
Uzaylardan aparttığım yıldız bitleriyle.

Bir önceki "" yazımızı okuyun

BENZER YAZILAR

Tutuşur sözü içinde bahar

Uzak bir görüntü Ses yankısında yakın kendine Ateş korunda küllü Kül korunda alevli Bir iç yangını mı Başlığında kibrite sarılmış cümle Mektubu yanık satır Ağaç kendinde yangın İçi ç OKUMAYA DEVAM ET

Sessizlik Şiiri

Nedir bilir misin yalnızlığı? Gözyaşlarını gönlüne akıtmayı Nedir bilir misin kendini kandırmayı Olmadığın bir kalıba sığmayı Tabuta koymuşum her şeyimi Ve gömmüşüm yüreğime Sessizliği OKUMAYA DEVAM ET

Aşkımın Tanımı

Bilmezdim insanı büyüleyeceğini o gözlerin İçimde fırtınalar koparacağını bilmezdim Rüzgarına yaprak oldu savruldu aciz kalbim Bakmaya kıyamadığım sevgilim masum narin Sen gönül tahtımın yegan OKUMAYA DEVAM ET

Yorumlarınız yönetici onayından sonra yayınlanacaktır.